پاهایم چسبیده به نمی دانم کجا !

سرم خورده به سنگ . به ابر . چه می دانم ...

دلم را دادم سگ همسایه .

این است همه ی دارایی ام : یک دهان که از حرف های بیهوده دارد می پوسد .