نگاهم کن
با چشم های دیروزی ات
بگیر اندوهم را
با انگشتانی که گریه می کرد
شیرینم کن
با لبخندهای فقیرت
فراوان مشو !
به دندانهای شیری ام در هفت سالگی ، قسم !
آب نباتهای کودکی
ارزش ِآن پیری زودرس را نداشت .
RSS
